Elizondoko Jorge Oteizan museoan daude Javier Zigaren bederatzi lan ikusteko, (hoietako bat sokadantza )eta Udala eta Ziga fundazioa elkarlanean ari dira margoei behin betiko lekua bilatzeko eta Zigaren museoa sortzeko asmoarekin, (aspalditik zurrumuruak badira akaso Lekauzen izaten ahal dela). Jatorriz, baztandar margolari honek, Nafar margolari haundientako eta preziatuetako bat da ,Basiano, Asarta, Lasterra, Muñoz Sola, Zubirikin batera
Seguraski nago (zaharrak eta heldu baztuk kenduta) gehienak gauz gutxi jakingo dugula Zigaren buruz, gehienei izena familiarra egingo zaio (belaunaldi berriei) Elizondoko plaza bat ,berari eskainita eta bere oroimenez bere izena daramalako, beste batzuk (adiñetan sartuta) Ziga izenarekin lotzen dugu, osasun etxean, itxarotzeko gelan, zegoen mediku baten retratu kuadro batekin.
Javier Ziga Iruñean sortu zen (1877-1960) Aitatxi eta amatxik baztandarrak ziren eta baita ere bere emaztea, baztango lotura es zen bakarrik sentimentala izan baitzik ere profesionala, baztan eta baztani buruz asko margotu bai zuen .XIX. mendearen amaieran, errealismo eta post erromantzismoaren artean mugitzen zen eta pintura etnografikoa egin zuen, margo etnografikoekin (jendearen izaera islatu zuen) eta erretratoekin lortu zuen osperik haundiena. Margo hoietako bat "Elizondoko merkatua" da (gaur egun Iruñako udaletxean dago), Parisen margotu zuen 1914an eta benetan arrakasta itzela lortuz,urte hotan Udaberriko saloia famatua eta elitistan sartua izan zena.
Munduko lehenengo gerratearen hasieran Nafarrora bueltatzen da, garai hontan nafarroko pertsonai ezagunen erretratoak egingo ditu,
Estanislao de Aranzadi, Arturo Campion...eta baita ere seguituko du bere margo etnografikoeki, espezialiki baztango bailarakoak.
Javier Zigak E.A.J. alderdiko kidea izan zen eta bi alditan Iruñako zinegotzia atera zen autatuta (1920-1923) eta (1930-1931). Bere idei politikoak, gerra zibilan ondoren arazoak ekarri zioten, 1938ko Apirilan preso artu zioten, espetxeratu eta tortura ezagutu zuen (geroxago errango zuen garai hoietan gizakiaren ankertasuna eta gaiztakeria ikusi zuela). Azkenian libre geratu zen garaiko 2.500 pezetaz ordainduz, ixuna ez zuen diruz ordainduz baizik kuadro batekin, gaur egun "el cristo de la sancíon" izenarekin ezagutzen dena. Honek asko markatu eta aldatu zion, margotzen segituko zuen baina hemendik aurrera margotuko duen gehiena kopiak izango dira, alde batera uzten sormena eta gauz berriak.
1960 hil zen eta uste da 384 lan utzi zituela baina ziur aski gehiago izango direla pensatzen da. 1986an, familiak 20 kuadro doain eta bertze 20 prezio simboliko eman zituen Nafarroko museoari, gaur egun kuadro hoietatik, bakarrik bederatzi ikusten ahal dira (Baztango museo etnografikora ekarri dutenak), bertzeak museoaren biltegi batean daude, zulo batean sartuta.
Erraten ahal da, bere euskaltasuna ez zuela bakarrik gerra zibilan ordaindu, baizik bere bizitza guztian eta gaur egun, oraindik ordaintzen ari dela. Hau erran ondoren, horrela izan, eta ez bazan sar dadila kalabazan.
Ah! ahazten zizaidan, Elizondoko Jorge Oteiza museoan ikusten ahal diren kuadroak hauek dira;
Madrilen ikasten egon zen garaikoak:
Artzaina (1910-11) - Mohamed Ben El Peli Makurra (1910-11) - Estudio (1912-13).
Parisen egon zen garaikoak:
Combinacíon de la ruleta (1912-14) - Batzarre bajo el árbol de Jaureizar (1914) - Proclamacíon del primer rey de Navarra (1914) - Sokadantza (1914).
Paristik itzuli eta Iruñan egon zen garaikoak:
Mezatik (1914) - Musa jokatzen (1940-60).
.